Zdaniem przedstawicieli agencji federalnych odpowiedzialnych za egzekwowanie prawa, zezwolenie na publiczny dostęp do silnej kryptografii, byłoby działaniem porównywalnym do dozbrajania Serbów w czasie wojny byłej Jugosławii. Agent J. Te rodzaje ataków różnią się łatwością zastosowania, ale pomimo tego kryptografowie przyjmują najbardziej ostrożne stanowisko i zakładają najgorszy przypadek w czasie projektowania algorytmów, uzasadniając to tym, że jeśli mechanizm będzie bezpieczny nawet wobec nieralnych zagrożeń to powinien być odporny również na prawdziwą kryptoanalizę. Sprawa Enigmy i udział Polaków w jej złamaniu jest najbardziej medialnym rozdziałem historii kryptologii. Także jemu NSA zakazało ujawniania i używania własnego wynalazku [36]. Samej kryptografii asymetrycznej używa się do utworzenia i wymiany kluczy symetrycznych, używanych do szyfrowania samej komunikacji w czasie danej sesji.

Działa to mniej więcej na takiej zasadzie że sprawdza się czy dane odszyfrowane za pomocą podanego kodu są sensowne, czy nie. Jak są sensowne to znaczy że dobry kod podano, jeśli nie to zły. Liczba kombinacji takiego klucza jest mała. Dlaczego to czego szuka McAfee to sól. Poza Bliskim Wschodem i Europą kryptografia pozostała nierozwinięta.

OTC Sygnaly opcji binarnych Pompy Global FX Handel Volume Diamenty

Nie była używana w Japoni do a zaawansowane techniki nie były znane aż do otwarcia na świat po Choć kryptografia miała długą i złożoną historię do XIX wieku nie nastąpił żaden rozwój ponad przypadkowo dokonane odkrycia w kryptografii i kryptoanalizie.

Przykłady tego drugiego to prace Babbage'a w epoce wojny krymskiej nad matematyczną kryptoanalizą szyfrów polialfabetycznych, odkryte i opublikowane później przez Prusaka Friedricha Kasiskiego. Rozumienie kryptografii tamtych czasów polegało głównie na regułach kciuka, np. Edgar Alan Poe rozwijał systematyczne metody rozwiązywania szyfrów w latach tych. Umieścił informację o swoich umiejętnościach w filadelfijskim Alexander's Weekly Express Messenger zapraszając do nadsyłania szyfrów, które rozwiązywał, jego sukces przyciągnął uwagę na kilka miesięcy.

Później napisał esej o metodach kryptografii, który okazał się użyteczny w rozszyfrowaniu niemieckich szyfrów używanych w czasie WWI. WWII W czasie WWII mechaniczne i elektromechaniczne urządzenia szyfrujące były w powszechnym użyciu, ale tam gdzie były niepraktyczne nadal używano ręcznych technik. Nastąpił wielki postęp w praktycznej i matematycznej kryptografii. Ale wszystko to trzymano w tajemnicy. Informacje o tym okresie zaczęły Najlepsze sygnaly wariantu binarnego w Nadex pojawiać dopiero kiedy skończył oficjalny niemiecki letni okres tajemnicy i otwierały się powoli odpowiednie archiwa USA i zaczęto publikować utajnione dotąd pamiętniki i artykuły.

Niemcy używali głównie w kilku wariantach elektromechanicznego systemu opartego na rotorach znanego jako Enigma. Złamany przez Rejewskiego. Był to największy przełom w kryptoanalizie od ponad tysiąca lat - narodziny kryptologii matematycznej.

W sierpniu Polacy przekazali swoją wiedzę i maszyny Brytyjczykom i Francuzom. Matematyczna kryptografia rozwinęła się gwałtownie - choć w tajemnicy - dopiero po WWI, Marian Rejewski zaatakował i złamał wczesne systemy Enigmy używane przez niemiecką armię używając matematyki teoretycznej w i osiągał sukcesy aż do Algorytm Enigmy używany jest w poleceniu crypt.

Niemiecka armia podjęła próby zastosowania OTP, w Bletchley Park nazywano je szyframi Fish, a Max Newman i jego współpracownicy zaprojektowali i stworzyli pierwszy programowalny cyfrowy elektroniczny komputer - Colossus.

Niemieckie MSZ zaczęło używać OTP wczęść ruchu została przeczytana w WWII jako rezultat odtworzenia pewnego klucza, który z niedostateczną dbałością został wyrzucony przez niemieckiego kuriera. Sprawa Enigmy i udział Polaków w jej złamaniu jest najbardziej medialnym rozdziałem historii kryptologii.

Zamieszanie jakie w tej kwestii panuje częściowo ma przyczyny polityczne, otóż dopiero w latach '70 Brytyjczycy odtajnili historię Bletchley Park i maszyn Coolossus. Do tego czasu wszystko było kwestią spekulacji i popularnej literatury.

Z drugiej strony Żelaznej Kurtyny również na Enigmie spoczywało piętno milczenia, bo - również do lat '70 - Armia Radziecka a za nią cały Układ Warszawski używała maszyn szyfrujących, które wprost wywodziły się z Enigmy.

Polacy przygotowali się do wojny budując urządzenie szyfrujące LCD Lacidaktóre było trzymane w tajemnicy nawet przed Rejewskim. Kiedy w lipcu sprawdził je złamanie zabrało mu zaledwie kilka godzin, więc procedury operacyjne maszyny były zmieniane w pośpiechu. Kryptografowie USNavy po w kooperacji z duńskimi i brytyjskimi złamali kilka kryptosystemów japońskiej floty. Złamanie jednego z nich JN doprowadziło m. Amerykanie nazywali wyniki wywiadu z kryptoanalizy "Magic", natomiast Brytyjczycy początkowo "Boniface" a potem "Ultra" dotyczyło to głównie Enigmy.

Japońskie MSZ używało systemu Purple i kilku maszyn w attachatach w japońskich ambasadach, jedna z nich została nazwana "M-machine" a druga "Red", wszystkie w jakimś stopniu zostały złamane. Wojska w polu używały maszyn M i mniej bezpiecznych M Brytyjscy agenci SOE początkowo używali szyfrów poetyckich poem ciphers - kluczem były zapamiętane poematyale później przerzucili się na OTP. Sukcesy kryptoanalizy mają wielkie znaczenie w historii - możliwość czytania tajnych wiadomości zawierających plany jest szczególnie ważna w czasie wojny, np.

Kryptologia współczesna Najważniejszy postęp w tych czasach został dokonany przez Williama F. Zastosowanie technik statystycznych do kryptoanalizy i tworzenia szyfrów i złamanie systemu Enigmy przez Rejewskiego.

Kryptologia stała się jeszcze bardziej matematyczna po WWII, ale dopiero internet i powszechne używanie komputerów sprawiło, że szyfry zaczęły być używane przez kogokolwiek innego niż przez rządy aby skorzystac z handlu kryptograficznego wielkie organizacje.

Użycie komputerów nie tylko spowodowało wielkie sukcesy w WWII ale umożliwiło zastosowanie nowych metod w kryptografii dzięki czemu stała się się bardziej złożona i odporna na ataki. W rezultacie wygląda na to, że zwyciężyła w pojedynku z czystą kryptoanalizą. Jeśli nawet atak z wybranym jawnym tekstem nie ujawni klucza do innych wiadomości można uważać kryptoanalizę za skończoną, ale są jeszcze aby skorzystac z handlu kryptograficznego możliwości - podsłuch, pluskwy, side channel attack i komputery kwantowe.

Nadal istnieją słabe szyfry, także nowe implementacje czasem ujawniają słabości: FBI z Madryga okazał się w podatny na atak samego szyfrogramu; FEAL-4 proponowany jako zastępstwo DES został zniszczony w serii ataków społeczności akademickiej, wiele z nich w całości praktycznych. Również zastosowane w przemyśle szyfry nie są wolne od błędów: np.

W został złamany WEP przez related key atak. Dla szyfrów symetrycznych żaden atak nie został przeprowadzony przez lata mimo intensywnych analiz, dla szyfrów asymetrycznych bezpieczeństwo zależy od trudności zwiazanego z nim matematycznego problemu.

Jak dotąd dowiedziono bezpieczeństwo tylko jednego szyfru: OTP one-time pad jednakże potrzebuje on kluczy przynajmniej tak długich jak jawny tekst, co sprawia, że jest niepraktyczny. Rzadko kiedy bezpieczeństwo systemu zawodzi na skutek słabości algorytmu, cześciej jest to błąd w implementacji, użytym protokole lub inny ludzki błąd.

Dlugoterminowa oplata za zyski kapitalowe dla transakcji opcji akcji Srednia strategia odzyskiwania Vix

Kryptografia może być użyta do implementacji pewnych godnych uwagi protokołów, np: zero-knowledge proof, secure multiparty computation i secret sharing. Znaczenie kryptoanalizy jest doceniane przez rządy dla wywiadu wojskowego i dyplomatycznegopowstały organizacje do łamania szyfrów innych państw, np GCHQ i NSA są wciąż aktywne. Obecnie Historię współczesnej kryptografii rozpoczął FBI Shannon, który zapoczątkował kryptografię matematyczną, najpierw dokumentem Communication Theory of Secrecy Systems a potem książką Mathematical Theory of Communication.

Na nich i innych jego pracach na temat informacji i teorii komunikacji opiera się rozwój kryptografii i kryptoanalizy.

Dość szybko kryptografia stała się narzędziem agencji rządowych mającym strategiczne znaczenie, jej rozwój odbywał się w tajemnicy i aż do lat tych - kiedy wszystko się zmieniło - bardzo niewiele działo się jawnie.

Połowa lat tych odznaczyła się dwoma ważnymi wydarzeniami: wprowadzenie DES i wynalezienie kryptografii asymetrycznej. Federal Register. Publikacja specyfikacji przez NBS spowodowała wzrost zainteresowania kryptografią w opinii publicznej i środowiskach akademickich.

Ponieważ był również zalecany przez agencje państwowe szybko został przyswojony przez banki i instytucje finansowe.

Pomimo wykazywanych słabości był w powszechnym użyciu do niedawna. Wiadomości wysłane czystym DES i w rzeczywistości wszystkie wiadomości wysłane po są zagrożone.

Niezależnie od jakości szyfru taka długość klucza była uważana za zbyt małą nawet w Było podejrzenie, że nawet wtedy rządowe organizacje miały dość mocy by złamać DES i brak przypadkowości w "s" boxes mógł być celowym błędem. Publikacja New Directions in Cryptography.

Wielokrotna strategia handlu wykresem Co zrobic z niewykwalifikowanymi opcjami na akcje

Autorzy Whitfield Diffie i Martin Hellman - kryptografia asymetryczną w fundamentalny sposób zmieniła sposób w jaki funkcjonuje kryptografia, która do tej pory w całości opierała się na algorytmach symetrycznych. Wprowadzili nową metodę dystrybucji kluczy, która rozwiązała jeden z największych problemów dotychczasowej kryptografii jakm było utworzenie bezpiecznego i niezależnego kaanału dystrybucji kluczy, które musiały być w tajemnicy przesyłane i przechowywane.

W przeciwieństwie do powyższego wynalazek Diffiego-Hellmana znany jako Diffie-Hellman key exchange umożliwiał bezpieczną i jawną wymianę kluczy niezbędnych do wymiany tajnych danych. Zakładał utworzenie pary matematycznie powiązanych ze sobą kluczy, jednego używanego do szyfrowania, drugiego do odszyfrowania wiadomości, dzięki temu można publicznie i jawnie wymieniac się kluczami publicznymi.

Kryptografia asymetryczna sprawiła, że zaawansowane szyfrowanie stało się publicznie dostępne, przełamany został prawie całkowity monopol wielkich organizacji i urzędów państwowych.

Od tego czasu datuje się konflikt interesów pomiędzy agencjami rządowymi chcącymi kontrolować i regulować używanie kryptografii a obywatelami, którzy chcą zachować niezależność w tej sprawie. Prawdopodobnie całkowicie niezależnie kryptografia asymetryczna została wynaleziona przez brytyjski wywiad. Niektóre zostały opublikowane a wynalazcy James Ellis, Clifford Cocks i Malcolm Williamson udostępnili część z nich publicznie. Upowszechnienie się komputerów i rozwój internetu stworzyły naturalną przestrzeń dla stosowania kryptografii.

Wywołało to kontrowersje. Do eksport technologii używających kluczy dłuższych niż 40 bitów był zakazany w USA, były FBI Director Louis Freeh zeznając przed komisją wezwał do nowego prawa przeciwko użyciu kryptografii.

Jeszcze większa afera pojawiła się po tym jak mr. Nikt mu nie wierzy i w ogóle uważa się go za durnia. Piszę więc ten post, bo może mi wytłumaczycie, a może się zgodzicie z tym co mówię. Pan McAfee twierdzi że jedyne co trzeba to rozebrać telefon, pobrać z niego instrukcje odpowiedzialne za szyfrowanie, deassemblować je zamienić kod maszynowy na kod asemblera - tak przypuszczam że o to mu chodziło.

Na dodatek, co do żadnej z matematycznych idei leżących u podstaw kryptografii asymetrycznej nie została udowodnione, że jest nie do złamania i przyszłe badania mogą uczynić te systemy niebezpiecznymi umożliwiając odtworzenie klucza prywatnego z publicznego. Taki przełom jest nie do przewidzenia, niektóre mechanizmy zostały już złamane.

W tej sytuacji rozróżnienie co jest śmieciem a co wartościowym rozwiązaniem jest trudne nawet dla specjalistów. Timeline s [BC]- Sumeryjczycy stsowali pismo klinowe a Egipcjanie hieroglificzne.

Mcafee stoi w obliczu zarzutów oszustwa kryptograficznego z nowojorskiego sądu

Szyfr Cezara. Maria została ostatecznie stracona. Były oparte na logarytmach i pozwoliły operatorowi mnożyć, dzielić i obliczać kwadraty i sześciany przez przesuwanie pałek i umieszczanie ich na specjalnie skonstruowanej tablicy. Z powodu tajemnicy wojskowej zostało to także odkryte później przez Prusaka Friedricha Kasiskiego. Jest to specjalizowana maszyna do łamania szyfrów, a nie ogólnego przeznaczenia kalkulator lub komputer.

centow w opcjach binarnych Centralny system rejestru handlowych Mersis

Chociaż ostatecznie zbudowano 10 zostały zniszczone natychmiast po zakończeniu pracy - były tak zaawansowane, że nie mogły wpaść w ręce wroga. Ta maszyna znana była także ze względu na specyficzny design jak i ze względu na to, że była pierwszym praktycznym zastosowaniem przetwarzania wektorowego. Głownym zastosowaniem które miał na myśli byłą symulacja kwantowych systemów, ale także wspomniał o możliwości rozwiązania innych problemów.

Jest to pierwszy interesujący problem dla którego komputery kwantowe obiecują znaczące przyspieszenie i dlatego powodują duże zainteresowanie tą tematyką. Wladimir Lewin, letni szef bandy używa służbowego laptopa po godzinach do transferowania pieniędzy na konta w Finlandii i Izraelu. SSL 2. Pozwala to na zakończenie absurdalnej polityki rozwijania oddzielnych wersji programów dla USA i reszty świata. Po rozluźnieniu restrykcji rządowych na początku tego roku 14 styczeń usunęło to ostatnie bariery do światowej dystrybucji większości oprogramowania opartego na systemach kryptograficznych.

Należy zauważyć, że algorytm FBI jest wciąż pod patentem i restrykcje rządowe nadal obowiązują w Opodatkowanie opcji akcji w Hiszpanii miejscach. Kryptografia asymetryczna Zasada działania Kryptografię asymetryczną wynaleźli w Martin Hellman i Whitfield Diffie do tego czasu znane były wyłącznie szyfry symetryczne.

Polega na użyciu pary uzupełniających się kluczy: publicznego i prywatnego. Wykorzystuje się operacje matematyczne, które bardzo łatwo przeprowadzić w jedną stronę, ale trudno w drugą. Metoda zakłada, że każdy może zaszyfrować wiadomość przy użyciu klucza publicznego, ale by odrócić ten proces konieczny jest pasujący klucz prywatny. Aby skorzystac z handlu kryptograficznego kluczem użytym do zaszyfrowania wiadomości nie można jej oszyfrować; w przeciwnym przypadku znając klucz publiczny i szyfrogram możliwe byłoby uzyskanie tekstu jawny, algorytm uznany za dobry to uniemożliwia nie jest możliwe odtworzenie klucza prywatnego na podstawie publicznego lub jest to nieopłacalne szyfr jest odporny na atak polegający na porównaniu jawnego tekstu z szyfrogramem Zastosowania Istotną innowacją jaką wprowadziło szyfrowanie asymetryczne są zaawansowane funkcje kryptografii takie jak podpisy cyfrowe i uwierzytelnianie.

Umożliwiło to całkiem nowe zastosowania kryptografii. W tym celu generuje parę powiązanych ze sobą kluczy: trzymany w ukryciu i dostępny tylko jemu klucz prywatny oraz klucz publiczny, który udostępnia na swojej stronie internetowej, serwerze kluczy lub za pośrednictwem key signing party.

Transakcje opcji APC Jak zadzwonic do biednych BDU online

Alice pobiera klucz publiczny Boba i używając go szyfruje wiadomość, ponieważ odszyfrować ją można tylko kluczem prywatnym Boba, może przesłać ją otwartym kanałem łączności i tylko Bob po otrzymaniu szyfrogramu używając swojego klucza prywatnego utrzymywany w sekrecie od czasu utworzenia i znany tylko FBI może odszyfrować i przeczytać wiadomość.

Dzięki temu wiadomość jest strzeżona przed nieautoryzowanymi osobami, a Bob i Alice nie potrzebują bezpiecznego tunelu do wymiany współdzielonego klucza. Ponieważ szyfrowanie asymetryczne jest dużo wolniejsze od symetrycznego prawie nigdy nie stosuje się go do przesyłania dłuższych wiadomości, natomiast dość często do przesyłania kluczy jakiegoś szyfru symetrycznego.

Obecnie kryptografia asymetryczna jest szeroko stosowana do wymiany informacji poprzez kanały o niskiej poufności jak np. Stosowana jest także w systemach elektronicznego uwierzytelniania, obsługi podpisów cyfrowych, do szyfrowania poczty OpenPGPmechanizmów bezpieczeństwa sieci Kerberos, VPN itp.

Podpis cyfrowy Podpis cyfrowy to dodatkowa informacja dołączona do wiadomości służąca do weryfikacji jej źródła. Pewność tę można zyskac na dwa sposoby: albo otrzymując klucz bezpośrednio od właściciela, albo inną drogą, pod warunkiem że jest on sygnowany przez osobę której w tej kwestii ufasz oraz posiadasz jej dobry klucz publiczny. Wiąże się z tym również konieczność opisywania kluczy pełnym imieniem i nazwiskiem. W żadnym wypadku, niezależnie od pokusy, a taka będzie istniała na pewno, nie ufaj kluczom ściągniętym z BBSów jeśli nie są opatrzone wiarygodną sygnaturą.

Nieautoryzowany klucz może być FBI przez każdego, włącznie z System handlu Archeage. danego systemu. Sygnując klucze innych osób pamiętaj o odpowiedzialności jaka na Tobie spoczywa - w ten sposób wyrażasz swoje przekonanie, że posiadaczem danego klucza jest tylko i wyłącznie jego - nominalny - właściciel.

Nie powinieneś opierać się na zapewnieniach i hipotezach innych osób. Nie podpisuj klucza, dopóki nie będziesz miał stuprocentowej pewności co do autorstwa klucza. Najlepiej oczywiście jest podpisywać tylko klucz uzyskany bezpośrednio od właściciela. Podpisanie klucza jest czynnością wymagającą znacznie większej pewności co do jego autorstwa niż na przykład użycie do zaszyfrowania listu.

Jeśli klucz jest opatrzony sygnaturą osoby której ufasz, spokojnie możesz go wykorzystać. Jednak samodzielnie podpisując klucz powinieneś żądać możliwie najlepszej gwarancji, nawet jeśli wymagałoby to skontaktowania się z potencjalnym właścicielem.

Szczegóły weryfikacji kluczy opisane są w rodziale "Weryfikacja klucza przez telefon" w II części podręcznika. Oczywistym jest, że gwarantując wiarygodność klucza, nie możesz zagwarantować wiarygodności i zrównoważenia samego autora. Sygnatura stwierdza jedynie, że jesteś całkowicie pewien tego, że dana osoba stworzyła i nadal posiada opisywany klucz.

Podpisując klucz szaleńca nie ryzykujesz niczym swojego autorytetu, jeśli FBI jest on rzeczywistym posiadaczem klucza. Zaufanie nie przenosi się z osoby na osobę. Na przykład: mam przyjaciela który nigdy nie kłamie. Ale jest on człowiekiem naiwnym, który uważa że Prezydent mówi prawdę. Nie oznacza to jednak, że i ja tak uważam, mimo całego mojego zaufania do owego przyjaciela. Odnieśmy to do sygnatur: fakt, że uznaję za wiarygodną sygnaturę Smoka, nie oznacza wcale, że ufam sygnaturze prof.

Gąbki, mimo że Smok uważa profesora za godnego zaufania. Dla Twojego własnego klucza publicznego najlepiej jest uzbierać najwiekszą liczbę sygnatur od różnych ludzi.

Wzrasta w ten sposób prawdopodobieństwo, że używająca go kiedyś osoba znajdzie wśród nich przynajmniej jedną godną zaufania. Podpisawszy z kolei klucz innej osoby zwróć go jej by mogła dodać do swojej bazy Twoją sygnaturę. PGP automatycznie sprawdza które klucze w bazie są opatrzone sygnaturami zaufanych uzytkowników i w razie potrzeby prosi o weryfikację i potwierdzenie absolutnie zaufanym kluczem czyli Twoim własnym.

Zmiana dowolnego ogniwa łańcucha sygnatur powoduje automatyczne uaktualnienie pozostałych. Upewnij się, że Twoje klucze są całkowicie zabezpieczone przed sfałszowaniem. Na ich wiarygodności opiera się całkowicie wiarygodność nowych kluczy, sprawdzanych po ściągnięciu z serwera itp. Baza kluczy publicznych - tak jak prywatnych - powininna znajdować się na systemie fizycznie odizolowanym od sieci np.

Niebezpieczne jest umieszczanie go na wielozadaniowych i wieloużytkowych systemach sieciowych, nie tylko ze względu na możliwość ujawnienia, ale także podrobienia. Zawsze trzymaj pewne kopie klucza prywatnego aby skorzystac z handlu kryptograficznego publicznego na zabezpieczonej przed zapisem dyskietce. Będziesz mógł wtedy wykryć każde oszustwo porównując posiadane klucze z kopiami zapasowymi. Szczegóły znajdziesz w II częśći podręcznika.

Teoretycznie możliwe jest również wprowadzenie do samego programu PGP poprawek uniemożliwiająych wykrycie nieprawidłowości w kluczach lub sygnaturach. Koniecznym warunkiem bezpieczeństwa jest jednak w takiej sytuacji posiadanie oddzielnej, zaufanej kopii klucza publicznego do sprawdzenia poprawności sygnatury.

Nie możesz do tego celu użyć klucza znajdującego się już w bazie, bo m. Twoim zadaniem jest jedynie decydowanie, którym osobom chcesz ufać jako wprowadzającym nowe klucze, oraz podpisanie ich kluczy Twoim kluczem prywatnym, mającym status "aksjomatycznego" absolutnie i z założenia zaufanego. Jak już wspomniano, zmiana zaufania w stosunku do klucza sygnatora automatycznie pociągnie za sobą zmianę wiarygodności sygnowanych przezeń kluczy. PGP kieruje się dwoma - całkowicie odrębnymi kryteriami przy ocenie wiarygodności kluczy - nie wolno ich łączyć: Czy dany klucz rzeczywiście należy do tego, kto wydaje się być jego właścicielem?

Innymi słowy, czy został podpisany przez zaufaną osobę? Dzięki temu skomplikowanemu systemowi nawiązywania połączenia agenci federalni mający dostęp do klucza jednorazowego oraz numeru seryjnego układu mogliby, w uzasadnionych okolicznościach i za zgoda sądu, odszyfrowywać wiadomości bez potrzeby przeprowadzania kosztownego ataku wyczerpującego. System ten zdawał się zatem godzić dwa sprzeczne wymagania: z jednej strony, dzięki długiemu bitowemu kluczowi kryptograficznemu, chronił obywateli USA i amerykańskie firmy przed naruszeniem prywatności ich korespondencji przez przestępców komputerowych, konkurencję i zagraniczne rządy, z drugiej zaś, umożliwiał agencjom odpowiedzialnym za egzekwowanie prawa prowadzenie usankcjonowanego prawnie podsłuchu [51].

To kompromisowe rozwiązanie bardzo szybko zyskało akceptację waszyngtońskiej administracji. Nowo-obranego prezydenta W. Clintona nie trzeba było długo przekonywać do konieczności wprowadzenia regulacji prawnych umożliwiających efektywną kontrolę nad kryptografią. Choć jeszcze parę tygodni wcześniej starał się pozyskać głosy przedstawicieli nowej gospodarki obiecując im m.

Projekt Clipper otrzymał poparcie waszyngtońskiej administracji. Wystarczyło tylko przekonać do niego opinię publiczną. Pierwszym urządzeniem wyposażonym w system odzyskiwania kluczy C. Spółka ta od wielu lat współpracowała z NSA produkując na jej zlecenie Strategia aluminiowa telefony dla administracji rządowej.

Kryptologia - praktycznie

Nie musicie być inżynierami ani technikami, aby się nim posługiwać. Z łatwością połączycie je z telefonem stacjonarnym bądź komórkowym. Jest łatwe w użyciu i możliwe do swobodnego przenoszenia. Aby chronić treść rozmowy, wystarczy nacisnąć tylko jeden przycisk. A jednak Clipper poniósł spektakularna porażkę. Rozwiązanie, które miało przywrócić agencjom wywiadowczym i organom ścigania możliwość wywiązywania się z ich ustawowych zadań spotkało się z miażdżącą krytyką specjalistów i zdecydowanym oporem klientów.

W całym kraju za sprawą środowiska tzw. Prasa ostrzegała przed podcinaniem skrzydeł wolności obywatelskiej, a popularnym sloganem stało się zawołanie Sink the Clipper Chip! Zatopmy Clippera, w j. Zakłada, że rząd to dobry chłopiec, a reszta obywateli to źli chłopcy. Ci sami strażnicy prawa, którzy nielegalnie założyli podsłuch telefoniczny synowi Martina Lutera Kinga będą mogli nadal podsłuchiwać rozmowy chronione układem Clipper. W ciągu ostatnich pięciu lat za nielegalny podsłuch skazano wielu przedstawicieli organów ścigania m.

Nie była to reakcja jakiej spodziewali się przedstawiciele władz federalnych. Gdy rząd przygotowywał inicjatywę odzyskiwania kluczy, jej pomysłodawcy byli przekonani, że niewiele osób będzie kwestionowało motywy ich działalności. Spodziewano się zażartej dyskusji na tematy techniczne, przygotowywano analizy dotyczące bezpieczeństwa deponowanych kluczy, antycypowano obawy dotyczące siły algorytmu [56], jednak władze nie brały pod uwagę tego, że zostaną zaatakowane podstawy systemu deponowania kluczy kryptograficznych.

Stąd też, gdy podczas telewizyjnej debaty z reprezentującą ekspertów administracji rządowej profesor D. Denning, aktywista Electronic Frontier Foundation J. Rządowa kampania o poparcie społeczne dla Clippera poniosła klęskę zanim się jeszcze na dobre rozpoczęła [58].

O definitywnym wycofaniu się rządu z realizacji pomysłu C. Blaze był jednym z wielu niezależnych ekspertów, do których NSA zwróciła się z prośbą o przetestowanie zaprojektowanego przez nią systemu odzyskiwania kluczy. Podczas gdy inni specjaliści skupiali się w swych analizach nad bezpieczeństwem algorytmu zastosowanego w Clipperze, Blaze postanowił sprawdzić, czy istnieje jakaś metoda ominięcia konieczności deponowania kluczy. Przełom w prowadzonych przez niego testach nastąpił, gdy analizując dokumentację algorytmu zauważył, że suma kontrolna pola LEAF, umożliwiająca potwierdzenie zdeponowania klucza szyfrującego miała długość zaledwie 16 bitów, co dawało raptem możliwych kombinacji.

Od tego momentu wszystko potoczyło FBI bardzo szybko. W ciągu kilku godzin Blaze przygotował specjalny program komputerowy, umożliwiający przetestowanie wszystkich możliwych wartości sumy kontrolnej i podłączył go do testowanego systemu. Jak sam przyznaje, nie spodziewał się by jego rozwiązanie się sprawdziło.

Było zbyt oczywiste, by mogli je przeoczyć tak wybitni fachowcy jak kryptolodzy z NSA. Po niespełna trzech kwadransach prób Blaze był w stanie wysłać sumę kontrolną, która wprowadzała w błąd system deponowania, informując go błędnie, że przesłane dane umożliwią w razie potrzeby dostęp do zdeponowanego klucza, podczas gdy w rzeczywistości trafiały one w próżnię.

Zamiast tego podsłuchujący miał do czynienia z rozmową zaszyfrowaną za pomocą bitowego algorytmu, którego złamanie mogło zabrać wiele lat nawet specjalistom z NSA [59]. Prześmiewcze pytanie postawione podczas jednej z publicznych debat na temat systemu deponowania kluczy przez Aby skorzystac z handlu kryptograficznego.

Drobna poprawka wprowadzona do projektu C. Brooksa sprawiła, iż NSA osiągnęła efekt dokładnie odwrotny do zamierzonego. Dalsze lobbowanie za Clipperem było bezcelowe. Uwolnienie dostępu do silnej kryptografii Porzucenie projektu Clipper nie było jednak równoznaczne z wycofaniem idei wprowadzenia obowiązkowego mechanizmu odzyskiwania kluczy. W parę tygodni po opublikowaniu przez New York Times odkrycia M. Gore oświadczył, iż administracja rozumie obawy dotyczące mikroukładu Clipper, jednak nie zamierza zrezygnować z pomysłu ograniczenia dostępu do silnej kryptografii.

W lipcu r. Reno wraz z siedmioma innymi kierownikami agencji federalnych odpowiedzialnych za egzekwowanie prawa, zwróciła się do amerykańskich kongresmanów z prośbą o poparcie ustawy modyfikującej krajową infrastrukturę zarządzania kluczami w celu umożliwienia uprawnionym organom odtwarzania kluczy kryptograficznych [62].

Kilka dni później z podobnym apelem do Kongresu zwrócili się przewodniczący międzynarodowego stowarzyszenia policjantów i krajowego stowarzyszenia prokuratorów. Jesteśmy zdecydowanie przeciwni jakimkolwiek innym regulacjom ustawowym. Apele te nie pozostały bez echa. Ashcrofta i P. Ponadto projekt przewidywał kryminalizację celowego wykorzystania kryptografii do ukrywania obciążających informacji oraz zakaz rozprowadzania jakichkolwiek układów szyfrujących uniemożliwiających szybki dostęp do tekstu jawnego zgodnie z nakazem sądowym.

Głównym argumentem zwolenników wprowadzenia ustawy była konieczność umożliwienia organom ścigania wykonywania stawianych przed nimi zadań. Jak napisała w swej ekspertyzie D. Denning, odzyskiwanie kluczy jest nie tyle planem powszechnej inwigilacji, co planem zachowania wypróbowanych metod pozyskiwania dowodów.

Nie zawiera też propozycji wzmocnienia nadzoru państwa. Naczelny dyrektor FBI L. Zdaniem przedstawicieli agencji federalnych odpowiedzialnych za egzekwowanie prawa, zezwolenie na publiczny dostęp do silnej kryptografii, byłoby działaniem porównywalnym do dozbrajania Serbów w czasie wojny byłej Jugosławii.

Nie bez powodu rząd traktował kryptografię jako broń, w nieodpowiednich rękach stanowiła ona równie niebezpieczne narzędzie jak bomby czy sarin.

Sekta Aum Shinrikyo odpowiedzialna za ataki gazowe w tokijskim metrze, wykorzystywała algorytm RSA do ukrywania informacji na temat własnych działań.

W podobny sposób plany zamachów Aplikacja Forex Trading Perira R. Yousef, jeden z terrorystów odpowiedzialnych za zamach bombowy na World Trade Center.

Kartel z Cali uzgadniał szczegóły transakcji narkotykowych korzystając ze specjalnie zmodyfikowanych telefonów komórkowych umożliwiających prowadzenie szyfrowanych rozmów. Na komputerach należących do członków międzynarodowej siatki pedofilii znaleziono szereg zaszyfrowanych plików z pornografią dziecięcą [67].

Nie były to wcale odosobnione przypadki, jak wynikało ze studium przeprowadzonego na zlecenie amerykańskiego Narodowego Ośrodka Strategii Informacyjnej do r. Przez wiele lat zwalczano ich przede wszystkim dzięki dowodom z podsłuchów, gdyby uzyskali dostęp do najbardziej zaawansowanych systemów komputerowych i silnej kryptografii, możliwości dochodzeniowo-śledcze służb wywiadowczych i policyjnych zostałyby znacznie osłabione.

Miliardy dolarów wydane przez NSA na globalny system inwigilacji elektronicznej nie przyniosą oczekiwanych FBI, jeśli sygnały przechwytywane przez stacje nasłuchowe systemu Echelon okażą się chaotycznym ciągiem znaków, na podstawie których niemożliwe jest odtworzenie jawnej treści komunikacji. Jakkolwiek wielu obrońców praw obywatelskich podzielało obawy przedstawicieli władz federalnych, ich zdaniem było już za późno na podjęcie działań zmierzających do ograniczenia dostępu do silnej kryptografii.

Z momentem opublikowania artykułu Rivesta, Shamira i Adlemana kryptografia asymetryczna stała się przedmiotem wiedzy powszechnej i nie było żadnego aby skorzystac z handlu kryptograficznego by ją utajnić.

Każdy, kto chciał zabezpieczyć swoje dane przed nieuprawnionym dostępem osób trzecich niezależnie od tego czy były nimi wścibskie siostry, przestępcy komputerowi, czy agenci NSAmógł to uczynić bez najmniejszych problemów.

Na całym świecie istniały dziesiątki serwerów, z których można było pobrać za darmo program PGP i podobne aplikacje. Kryptograficzny software trafił też na płyty CD dodawane do pism komputerowych sprzedawanych w setkach tysięcy egzemplarzy. Tajemnicy nie stanowiły też zaimplementowane w nich algorytmy.

By wykorzystać je dla ochrony danych komputerowych nie trzeba kończyć kosztownych studiów informatycznych, wystarczy przy pomocy kilku prostych poleceń skompilować powszechnie dostępne kody źródłowe. Stąd też jak pisał jeden z twórców algorytmu RSA Bonus bonus opcji binarnych. Na przykład każdy obywatel Stanów Zjednoczonych może swobodnie kupić rękawiczki, choć włamywacze również mogą skorzystać z rękawiczek by przetrząsnąć cudzy dom nie pozostawiając przy tym odcisków palców.

Kryptografia to technika ochrony danych, podobnie jak rękawiczki to technika ochrony dłoni. Kryptografia chroni dane przed włamywaczami komputerowymi, szpiegami gospodarczymi i oszustami, natomiast rękawiczki chronią dłonie przed zranieniem, zadrapaniem, zimnem i zarazkami.

Kryptografia może uniemożliwić FBI podsłuchiwanie, a rękawiczki zbieranie odcisków palców. Kryptografia i rękawiczki są tanie i powszechnie dostępne. O ostatecznym rozstrzygnięciu sporu o powszechny dostęp do silnej kryptografii przesądziły jednak nie tyle argumenty zwolenników nieograniczonych swobód obywatelskich, co lobbing ich niespodziewanych sojuszników, międzynarodowych korporacji.

Handel elektroniczny to jeden z najszybciej rozwijających się działów gospodarki. W połowie lat Inne prognozy, wykazywały, iż suma ta może sięgnąć nawet 80 miliardów USD [71].

By jednak te analizy się sprawdziły klienci korzystający z usług firm internetowych, musieli mieć pewność, iż ich pieniądze są prawidłowo chronione. Użytkownicy sieci nie zdecydują się na dokonanie transakcji internetowej, jeśli nie zyskają gwarancji, iż ich oszczędności nie trafią na konto przestępcy komputerowego, który korzystając z oprogramowania szpiegowskiego monitoruje ruch sieciowy w poszukiwaniu numerów aby skorzystac z handlu kryptograficznego płatniczych.

Podobnie, firmy nie zdecydują się na przesyłanie poufnych danych za pośrednictwem łącz teleinformatycznych, jeśli czynność ta będzie wiązała się z ryzykiem ujawnienie ich tajemnic przemysłowych, czy przechwycenie przez konkurencję ich własności intelektualnej [72].

Gwarancję poufności tych danych mogła dać tylko silna kryptografia [73]. Zdaniem przedsiębiorców wprowadzanie ograniczeń co do długości kluczy kryptograficznych, ustanawianie obowiązkowych mechanizmów deponowania kluczy, restrykcje eksportowe, czy jakiekolwiek inne ingerencje w swobodę korzystania z silnej kryptografii, nie tylko naruszały przysługujące każdemu obywatelowi USA prawo do prywatności, ale i naruszały ekonomiczne interesy setek amerykański firm i tysięcy ich udziałowców [75].

Brak możliwości wykorzystywania przez podmioty prywatne bezpiecznych algorytmów kryptograficznych oznaczał, iż korporacje musiały zrezygnować z najbardziej efektywnego środka komunikacji. Ograniczenia eksportowe znacznie utrudniały amerykańskim firmom konkurowanie na rynkach międzynarodowych.