Prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego nie wynika z samego faktu posiadania faktury, lecz z faktu nabycia wyszczególnionego na niej konkretnego towaru lub usługi, a uprawnienia wynikające z art. Powołane przepisy pozostają w spójności z art.

Podsumowując organ wskazał, że wykładnia przepisu art.

W tym przypadku - gdy faktura nie dokumentuje rzeczywistego obrotu - nie będzie można przypisać odbiorcy faktury dobrej wiary. Jeśli faktura nie dokumentuje transakcji, to okoliczność ta jest objęta świadomością, a najczęściej i wolą odbiorcy faktury.

Mając to na względzie organ pierwszoinstancyjny stanął na stanowisku, że zakwestionowana faktura nie odzwierciedlała prawdziwego przebiegu zdarzeń gospodarczych i w związku z powyższym obniżając podatek należny o podatek naliczony wykazany w tej fakturze Spółka naruszyła przepis art. Tym samym uznał, że skarżącej nie przysługuje odliczenie podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT nr W zakresie sprzedaży blachy powlekanej RAL w łącznej ilości W ocenie organu podatkowego, także przedłożony dokument w postaci druku z dnia Dokument ten nie został podpisany, nie dołączono do niego żadnych dokumentów źródłowych np.

Również kontrola przeprowadzona przez słowacką administrację podatkową w spółce C s. W celu uzyskania szczegółowych informacji dotyczących wyników kontroli przeprowadzonej u nabywcy zwrócono się do słowackiej administracji skarbowej z wnioskiem o ich udostępnienie. W dniu 13 lutego r.

3 System handlu swiecznika

Jak zatem ostatecznie stwierdził organ, transakcje udokumentowane fakturą wystawioną przez dostawcę na rzecz skarżącej, a także fakturą wystawioną przez skarżącą na rzecz podmiotu zagranicznego nie dokumentują rzeczywiście zaistniałych zdarzeń gospodarczych.

Stosownie do art. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. W myśl art.

Zgodnie zaś z art. Natomiast zgodnie z art. W dalszej kolejności organ podatkowy przytoczył jeszcze treść art. Podkreślił przy tym, że to podatnik, jako profesjonalny uczestnik obrotu, znający swoich kontrahentów, zwyczaje rynkowe i uwarunkowania prawne, dochowując staranności kupieckiej musi zadbać o stronę formalną sprzedaży, dokonując każdorazowo oceny, czy zebrane przez niego dokumenty w sposób obiektywny i dla każdego przypadku jednoznaczny wskazują na wywóz towaru z kraju i dostarczenie go nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego.

Jeśli bowiem podatnik rozlicza daną sprzedaż jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów - obowiązany jest nie tylko do prawidłowego udokumentowania tej czynności, zgodnie z wymogami nałożonymi przez prawo podatkowe, ale też - stosownie do stanowiska prezentowanego przez TSUE np. W opinii organu I instancji, skoro nie doszło do zakupu przez Spółkę towaru w postaci blachy powlekanej - to nie mogło dojść do jego dalszej odsprzedaży.

Innymi słowy, jeśli Spółka nie dokonała nabycia ww. Transakcja wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz C s. Podatnik nie był w stanie udowodnić, iż towary będące przedmiotem transakcji uwidocznionej na spornej fakturze z dnia Podsumowując organ I instancji wskazał, że skarżącej w miesiącu sierpniu r. Euro tj.

Stąd też organ I instancji określił kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w wysokości W związku z powyższym powstała zaległość w podatku VAT za ten okres w kwocie Pełnomocnik skarżącej odwołał się od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania w sprawie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania tj. W dniu 7 listopada r.

W uzasadnieniu pisma powielono stanowisko strony wyrażone w odwołaniu. Organ II instancji nie podzielił stanowiska strony skarżącej zawartego w odwołaniu. Dokonując oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego podkreślił, że będąca przedmiotem odwołania decyzja została wydana z uwagi na fakt, że podatnik niesłusznie dokonał obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wystawionej przez dostawcę faktury VAT nr W ocenie organu odwoławczego z materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że nie doszło do zakupu przez skarżącą towaru w postaci blachy.

Organ powtórzył zasadnicze okoliczności wynikające z przesłuchania G. K akt sprawy.

Co istotne, od tej decyzji nie wniesiono odwołania, a zatem jest ona ostateczna. Wskazała ona źródła pochodzenia towaru, który był składowany na magazynie skarżącej w W. W świetle ww. Wyjaśniła ponadto, że przypuszczalnie towar ten należał do firmy E, był identyfikowany po numerach seryjnych, a przy jego rozładunku obecny był W.

W toku prowadzonego postępowania, pomimo dwukrotnego wezwania - w dniu 8 grudnia r. Okoliczności te jednoznacznie potwierdzają, że wskazany na spornej fakturze towar nie mógł pochodzić od firmy G. Zgodnie z sugestią strony dwukrotnie podjęto próby wezwania na przesłuchanie w charakterze świadka W. Z kolei W. Decydowała jaki towar i kiedy zostanie przyjęty na magazyn.

Jako pracownik skarżącej o W. Postanowieniem z dnia Jeśli chodzi o podstawy prawne wydanego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że dla oceny prawidłowości dokonanego przez skarżącą rozliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towaru, zasadnicze znaczenie mają przepisy ww. Następnie przypomniał, że podatnik może korzystać z prawa do odliczenia podatku od towarów i usług przewidzianego w ustawie o VAT, z tytułu dostawy towarów lub usług przez innego podatnika wyłącznie w odniesieniu do podatku wynikającego z faktury dokumentującej faktycznie zrealizowane przez jej wystawcę na rzecz nabywcy czynności podlegające opodatkowaniu.

W przypadku gdy podatek wynika z faktury, która nie dokumentuje faktycznego zdarzenia gospodarczego, faktura taka nie daje uprawnienia do odliczenia wykazanego w niej podatku.

Jak zaznaczył organ II instancji, domniemanie prawdziwości faktury nie funkcjonuje w prawie podatkowym. Prawo do odliczenia wskazanego w fakturze podatku daje tylko faktura poprawna formalnie, ale Sprzedaz powlekanej strategii transakcji zakupowej wszystkim potwierdzająca rzeczywiście dokonane czynności.

Zgodnie z orzecznictwem TSUE, materialnoprawne przesłanki skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego muszą być spełnione zawsze i bezwzględnie.

GTU 8 – czym jest i w jaki sposób dokumentować sprzedaż?

Prawo do odliczenia podatku od towarów i usług nie przysługuje wówczas, gdy podatnik posługuje się fakturą zakupu Sprzedaz powlekanej strategii transakcji zakupowej czynności pozorne. Obrót udokumentowany fakturą jest zdarzeniem gospodarczym o skutkach podatkowych, jednak nie jest nim dostarczanie czy wymiana samych dokumentów. To bowiem sankcjonowałoby sytuację, gdy kto inny wykonuje usługę, a kto inny wystawia dokumenty źródłowe, prowadząc do akceptacji rozliczenia podatkowego opartego nie na realnych zdarzeniach gospodarczych, lecz wyłącznie na treści zaoferowanych przez podatnika dokumentów.

Niezbędna jest więc weryfikacja dokumentacji w celu ustalenia, czy wystawione faktury dokumentowały czynności faktycznie dokonane, a w konsekwencji ustalenie, czy na podstawie tych faktur przysługiwało prawo do odliczenia podatku na podstawie art.

Prawo organu podatkowego nie ogranicza się zatem wyłącznie do kontroli sposobu jej sporządzenia, ale rozciąga się także na kontrolę zgodności zawartych w tym dokumencie zapisów ze stanem faktycznym - ustalenia tego organ może dokonać w oparciu o całokształt okoliczności faktycznych ujawnionych w postępowaniu podatkowym oraz ich swobodną ocenę.

W przypadku, gdy podatek wynika jedynie z faktury, która nie dokumentuje faktycznego zdarzenia - faktura taka nie daje uprawnienia do odliczenia wykazanego w niej podatku por. Ponadto organ zauważył, iż zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych w sytuacji, gdy organ podatkowy kwestionuje materialną prawidłowość faktury - to na podatnika przeniesiony zostaje ciężar wykazania, że stwierdzona fakturą czynność została dokonana, co potwierdza wyrok NSA z dnia 19 lipca r.

Samo wystawienie faktury czy jej ujęcie w dokumentach księgowych nie zwalnia podatnika z obowiązku wykazania prawdziwości dokumentowanych nią zdarzeń gospodarczych, zwłaszcza gdy inne dowody ich nie potwierdzają lub ich w ogóle brak. Jak wykazuje bowiem praktyka, faktury są dokumentem księgowym często wykorzystywanym do nadużyć podatkowych. Z tych względów podatek od towarów i usług jest podatkiem wysoce sformalizowanym, jego samoobliczanie weryfikowane jest na podstawie faktur, które muszą spełniać szereg wymogów, nie tylko w aspekcie formalnym co do formy przewidzianym w przepisie art.

Zdaniem organu odwoławczego, materiał dowodowy zebrany w sprawie jednoznacznie wskazuje, że faktura, z której strona odliczyła podatek naliczony, dokumentująca nabycie blachy nie odzwierciedla rzeczywistych transakcji zawartych pomiędzy podatnikiem a firmą dostawcy. Pomimo ciążącego na niej obowiązku, Spółka nie przedstawiła dowodów mogących podważyć te ustalenia.

Dowody zgromadzone przez organ podatkowy potwierdzają natomiast ponad wszelką wątpliwość, iż dostawcą blachy powlekanej dla podatnika nie mógł być wskazany przez stronę dostawca.

On sam potwierdził bowiem, że transakcje zawarte ze Spółką miały charakter fikcyjny, gotowe faktury otrzymywał od nieznanego mężczyzny ze wskazaniem, komu wystawić fakturę i na jaką ilość towaru. Towaru zaś nie dostarczał, a nawet nigdy nie widział. Tym samym brak jest podstawowej przesłanki pozwalającej na skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego z cytowanego wyżej art. W związku z powyższym nie uwzględniono spornej faktury w rozliczeniu podatku VAT za okres objęty przedmiotem rozpatrzenia niniejszej decyzji.

Sprzedaz powlekanej strategii transakcji zakupowej potwierdzenie zasadności zajętego w sprawie stanowiska przytoczono wyrok WSA w Gliwicach z dnia 8 stycznia r. Przy czym jak zauważono, organ I instancji nie kwestionował faktu, że podatnik posiadał towar w postaci blachy powlekanej, jednak w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy wykazał, że z pewnością jego dostawcą nie była firma uwidoczniona na fakturze.

W dalszej kolejności organ podniósł, że Spółka poza sprawdzeniem swojego kontrahenta w CEIDG, nie zweryfikowała jego wiarygodności, pomimo iż miała taką możliwość. Co istotne, przedstawione przez prezesa Spółki okoliczności towarzyszące nawiązaniu współpracy jak i sposoby zawarcia transakcji z dostawcą znacznie odbiegają od przyjętych standardów zawieranych pomiędzy uczestnikami obrotu gospodarczego w stosunkach Handel Poker. Zazwyczaj bowiem w obrocie gospodarczym nawiązanie współpracy z nowym dostawcą poprzedzone jest zawarciem pisemnej umowy chociażby dla celów dowodowychsprawdzeniem wiarygodności firmy oraz jakości dostarczonego towaru.

Tak zachowywana należyta staranność w zawieraniu transakcji stanowi element dobrej wiary podatnika. Organ odwoławczy powtórzył za organem I instancji, że samo sprawdzenie wiarygodności kontrahenta poprzez uzyskanie informacji o jego danych rejestracyjnych np. KRS, ewidencja działalności gospodarczej czy nr NIP nie wystarczą do uznania, że dochowano należytej staranności. Jak zauważył organ odwoławczy, z orzecznictwa TSUE wynika, że nie jest sprzeczne z prawem Unii Europejskiej wymaganie, by podmiot przedsięwziął wszystkie działania, jakich można od niego w sposób racjonalny oczekiwać w celu upewnienia się, że transakcje, w których uczestniczy nie prowadzą do udziału w przestępstwie podatkowym.

W ocenie organu odwoławczego na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego wykazano, iż skarżąca Spółka nie tylko nie dochowała należytej staranności, ale świadomie wprowadziła do obrotu prawnego fakturę w zakresie rzekomej dostawy blachy stalowej przez dostawcę, który sam jednoznacznie potwierdził fikcyjność transakcji wskazanych na zakwestionowanych przez organ I instancji fakturach.

Poza fakturą brak jest bowiem jakichkolwiek dowodów świadczących o tym, że wskazany na ww. Wprawdzie prezes skarżącej Spółki przedłożyła wyciągi bankowe o numerach Natomiast nie zostały przedłożone żadne dowody potwierdzające dokonanie płatności za fakturę o numerze Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika skarżącej zawartego w piśmie procesowym stanowiącym ustosunkowanie się do materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania wszczętego odwołaniem organ wyjaśnił, że postanowieniem z dnia Organ przytoczył treść art.

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 lutego r. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego r. Uzasadnienie faktyczne Decyzją z dnia

Tymczasem organ odwoławczy ustalił na podstawie KRSże W. Będąc jednocześnie jej wspólnikiem miała największą wiedzę odnośnie jej funkcjonowania, a także decydujący wpływ na jej działalność. Takie stanowisko organu odwoławczego potwierdzają informacje udzielone przez W. Obszerne i wyczerpujące wyjaśnienia w najważniejszych kwestiach niniejszej sprawy złożył natomiast dostawca, który jednoznacznie potwierdził fikcyjność transakcji zawartych ze skarżącą okoliczności te szczegółowo przedstawione zostały w rozstrzygnięciach organów obu instancji.

Podtrzymując ocenę, że W. W opinii organu odwoławczego, w świetle reguł wynikających z art. Podsumowując organ odwoławczy stwierdził, że zgromadzony przez organ I instancji materiał dowodowy odnośnie fakturowego przebiegu dostaw blachy powlekanej wskazuje, że podmioty w nim uczestniczące współtworzyły łańcuch, w ramach którego miały dokonywać wzajemnych fikcyjnych transakcji kupna oraz sprzedaży blachy powlekanej.

Zasadnie więc zakwestionowano prawo podatnika do obniżenia podatku należnego w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług w za sierpień r.

Prawidłowo uznano, iż zdarzenia gospodarcze opisane na spornej fakturze VAT Sprzedaz powlekanej strategii transakcji zakupowej miały miejsca pomiędzy podmiotami wskazanymi w ich treści. Dostawy towarów wskazanych na spornych fakturach, które były realizowane na rzecz podatniczki z całą pewnością nie wykonywał ww. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art.

Skoro bowiem Spółka poza fakturami zakupu nie posiadała żadnych dowodów potwierdzających istnienie tego towaru, a w konsekwencji nie nabyła od wskazanego na zakwestionowanych fakturach podmiotu towaru - to logicznym jest, że nie mogło dojść do dalszej jego odsprzedaży.

Ponadto Spółka nie podjęła żadnych czynności, których celem byłoby uzyskanie i przedłożenie organowi podatkowemu dokumentów potwierdzających zaistnienie wewnątrzwspólnotowej dostawy tj. Jak wynika z materiału dowodowego, podatnik potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru oparł na jednym dokumencie - tj.

W tym stanie faktycznym, stanowisko organu podatkowego I instancji kwestionujące wewnątrzwspólnotową dostawę towaru jest zasadne. Stanowisko pełnomocnika, iż istnieją dowody, że towar będący przedmiotem ww.

Organ dwukrotnie kierował wezwania do przedłożenia stosownych dokumentów, jednak strona nie odpowiedziała na wezwania.

Handel w bitkoin dla ZCash

Z kolei w powyższym zakresie pozyskano informację przekazaną przez słowacką administrację podatkową, z której wynika, że do transakcji nie doszło, bowiem transport towaru wykazany na ww. Zatem brak jest dowodów dokonania tej transakcji, a co najważniejsze I dowodów na istnienie towaru.

Odnośnie zarzutu naruszenia unormowań wynikających z art. Zasadności stanowiska skarżącej nie potwierdza również przywołana w odwołaniu interpretacja podatkowa.

Ustosunkowując się do podniesionych w odwołaniu zarzutów odnośnie naruszenia zasad postępowania podatkowego organ odwoławczy nie podzielił stanowiska pełnomocnika w tym zakresie. Wskazał, że organ I instancji ocenił według swojej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych.

GTU 8 – kiedy należy stosować obowiązkowe oznaczenie sprzedaży?

Rozpatrzył nie tylko poszczególne dowody odrębnie, ale wszystkie dowody we wzajemnej łączności. Jak podkreślił, organy podatkowe mają obowiązek gromadzenia i uzupełniania materiału dowodowego, ale jedynie do momentu uzyskania pewności w zakresie stanu faktycznego sprawy. Obowiązek ten nie jest więc nieograniczony i bezwzględny.

Ocena materiału dowodowego odmienna niż by oczekiwała strona, nie stanowi naruszenia reguł postępowania. Zdaniem organu, podniesione w odwołaniu stwierdzenia stanowią jedynie polemikę z poczynionymi ustaleniami, ale nie stanowią argumentów je podważających lub poddających w wątpliwość. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego pełnomocnik podatnika zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wniósł o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania.

Decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania podatkowego oraz prawa materialnego tj. W uzasadnieniu skargi przedstawiono na wstępie dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego.

Następnie pełnomocnik strony skarżącej przytoczył treść art. W ocenie autora skargi, ustalając stan faktyczny organy podatkowe całkowicie ignorują fakt, iż w przypadku skarżącej w rzeczywistości doszło do zawarcia transakcji, towar został dostarczony i opłacony, a następnie sprzedany i wywieziony za granicę.

Takie postępowanie należy uznać za nieprawidłowe w kontekście orzeczenia TSUE z dnia 22 października r. W wyroku tym TSUE uznał, iż pojęcie "dostawy towarów" przewidziane w art. W tym kontekście, sprzeczna z szóstą dyrektywą jest odmowa prawa do odliczenia w odniesieniu do podatnika, który nie wiedział i nie mógł wiedzieć, że w ramach danej transakcji dostawca dopuścił się przestępstwa, Sprzedaz powlekanej strategii transakcji zakupowej że inna transakcja wchodząca w skład łańcucha dostaw, wcześniejsza lub późniejsza w stosunku do tej, której dokonał ów podatnik, została zrealizowana z naruszeniem przepisów o VAT.

Obowiązek wykazania tego spoczywa na organach podatkowych, które jednak nie mogą wymagać od nabywcy, aby dokonał ustaleń, do których nie jest on zobowiązany. Jakkolwiek określenie działań, jakich w konkretnym wypadku można w sposób uzasadniony oczekiwać od nabywcy zależy przede wszystkim od okoliczności rozpatrywanej sprawy, to organy podatkowe nie mogą wymagać, aby nabywca badał, czy dostawca towarów dysponuje nimi i jest w stanie je dostarczyć oraz czy wywiązuje się z obowiązku złożenia deklaracji i zapłaty VAT.

W świetle powołanego wyroku TSUE istotnego znaczenia nabiera ocena zachowania przez podatnika należytej staranności i działania w dobrej wierze. Dalej pełnomocnik podniósł, że organy podatkowe same sobie zaprzeczają twierdząc, że Spółka nie sprawdziła kontrahenta, a jednocześnie, że dokonana przez skarżącą weryfikacja miała charakter niewystarczający.

Utrzymując, że podmiot powinien podjąć wszelkie możliwe działania, jakich można od niego w sposób uzasadniony oczekiwać, w obydwu decyzjach nie wskazano o jakie działania chodzi, Sprzedaz powlekanej strategii transakcji zakupowej, że w dalszych wywodach wymaga się od podatnika, aby ten weryfikował kontrahentów pod kątem ich ewentualnie przestępczej działalności. Pełnomocnik przypomniał, że wykrywanie przestępstw, w tym także w zakresie wyłudzeń podatku VAT należy do organów państwa, a nie do podatników.

Organ podatkowy nie może stawiać podatnikowi zarzutu, że ten nie podjął działań w celu wykrycia przestępczego charakteru działalności kontrahenta, przenosząc na niego jednocześnie negatywne skutki własnej nieudolności w procesie wykrywania przestępstw w zakresie VAT.

Pełnomocnik zadał w tym miejscu pytanie, na jakiej podstawie formułowane są tezy dotyczące standardów "zawieranych pomiędzy uczestnikami obrotu gospodarczego w stosunkach handlowych? Z jakich powodów wskazane w uzasadnieniu decyzji okoliczności stanowią te uznane i przesądzające o zachowaniu należytej staranności?

W ocenie strony skarżącej, wskazane przez organ odwoławczy okoliczności dotyczące zachowania przez skarżącą reguł staranności, nie mogą świadczyć o jej świadomym uczestnictwie w potencjalnie przestępczym procederze innych podmiotów. Nie ma bowiem obowiązku osobistego udziału przedstawiciela władz Spółki w transakcji z każdym klientem, a tym bardziej nie można wymagać, aby członek zarządu Spółki posiadającej rozległe kontakty handlowe i dokonującej setek transakcji znał osobiście wszystkich swoich kontrahentów.

Blog strategiczny opcji binarnej

W kontaktach z firmą G. W świetle powyższego pełnomocnik uznał, że ocena dobrej wiary i zachowania staranności strony skarżącej została dokonana z całkowitym zlekceważeniem reguł ustalania wzorca należytej staranności, ukształtowanego orzecznictwem TSUE oraz sądów krajowych. Jako reguły ustalania przedmiotowego wzorca wskazał: cytat za opracowaniem: Przestępstwa karuzelowe i inne oszustwa w VAT" pod red.

Skoro TS uznał, że nie mają one wpływu na dobrą wiarę nabywcy, oznacza to, że okoliczności istotne dla oceny rzeczywistości zdarzenia gospodarczego nie mogą być wykorzystywane do dokonywania oceny dobrej wiary podatnika. Skoro TS wskazuje na konieczność obiektywizowania wzorca staranności, oznacza to, że ocena wykonania przez podatników obowiązku starannego działania nie może opierać się np.

Autor skargi przytoczył również treść wyroku WSA w Łodzi z dnia 23 maja r. W powołanym wyroku Sąd stwierdził, że aby prawo do odliczenia podatku VAT skutecznie zakwestionować "organ musi wykazać okoliczności nadzwyczajne, kwalifikowane to jest takie, z których wynika, że podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, że w związku z przeprowadzoną przez niego transakcją dostawca dopuścił się przestępstwa.

Czy w takim przypadku sprzedaż należy oznaczyć kodem GTU 8? Ze względu na to, że obowiązek podatkowy powstał w momencie dokonania sprzedaży, czyli we wrześniu, firma BETA nie musi stosować kodu GTU 8 w nowej strukturze pliku. Przykład 3. Pani Joanna prowadzi skup wyrobów metali szlachetnych.

Faktura została wystawiona w listopadzie. Jeżeli podatnik dokonuje sprzedaży kilku towarów, z których każdy kwalifikuje się do innego kodu GTU bądź jeden towar kwalifikuje się do kilku kodów GTU, wówczas w strukturze pliku JPK istnieje możliwość zastosowania wielu oznaczeń GTU dla jednej faktury bez dzielenia jej na kilka wpisów.

Przykład 4. Pan Jan w ramach prowadzonej działalności świadczy usługi transportowe, ale także dokonuje sprzedaży arkuszy żeberkowanych ze stali niestopowej. Dodatkowo firma XYZ zakupiła od pana Jana arkusze żeberkowane. Pan Jan na rzecz kontrahenta wystawił jedną fakturę sprzedaży. Którym kodem GTU powinien oznaczyć sprzedaż? W sytuacji gdy pan Jan na rzecz firmy XYZ dokonał sprzedaży towarów oraz świadczył usługę transportową, w ewidencji sprzedaży transakcję tę powinien oznaczyć zarówno kodem GTU 8, jak i kodem GTU Oznaczeniom kodem GTU podlegają również faktury zaliczkowe oraz faktury końcowe.

Jak wycenić firmę przed sprzedażą? - Paweł Korycki i Maciej Stępa

Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na sytuację, w której faktura zaliczkowa nie jest oznaczona kodem GTU, ponieważ została opłacona przed wprowadzeniem nowej struktury pliku — wówczas faktura końcowa wystawiona po 1 października roku musi zostać oznaczona kodem GTU 8.

Ponieważ jeżeli stronami sprzedaży są podatnicy B2B, wartość transakcji przekracza 15 zł, a sprzedaż obejmuje towary z załącznika Przykład 5. Wartość transakcji wynosi 16 zł. Sprzedaż towaru nastąpiła w grudniu roku. W jaki sposób należy oznaczyć transakcję?

Ze względu na to, że sprzedane artykułu znajdują się w załączniku Kod GTU 8 a sprzedaż na kasie fiskalnej W przypadku zbiorczych informacji o sprzedaży ewidencjonowanej na kasie rejestrującej nie stosuje się kodu GTU 8, ponieważ symbolami GTU należy oznaczać wyłącznie transakcje udokumentowane fakturą VAT. Przykład 6. Pan Jakub w październiku dokonał sprzedaży profili ze stali niestopowej oraz rur ze szwem.

Transakcja została udokumentowana fakturą sprzedaży oznaczoną kodem GTU 8. W tym samym miesiącu kontrahent dokonał zwrotu rur.