Marka ta jednak nie jest kojarzona z Polską. Ponadto w celu skutecznego monitorowania działalności połowowej wypełnianie deklaracji wyładunkowych powinno być obowiązkowe dla statków rybackich, niezależnie od miejsca wyładunku ich połowów, przy czym obecnie jest to wymóg jedynie w przypadku wyładunków na Filipinach. Filipinom nie udało się opracować spójnego systemu kontroli w celu dokonania przeglądu procedur identyfikacyjnych stosowanych przez przedsiębiorstwa.

Wersja od: 10 czerwca r.

UE C z dnia 17 czerwca r. Takie powiadomienie ma charakter wstępny. Powiadomienie państw trzecich o możliwości uznania ich za państwa niewspółpracujące następuje na podstawie kryteriów określonych w art.

System handlu liniami regresji Systemy handlowe Sky.

Komisja powinna również podjąć wszelkie określone w art. W szczególności Komisja powinna zawrzeć w powiadomieniu informacje dotyczące istotnych faktów i ustaleń leżących u podstaw takiego uznania, możliwości udzielenia przez te państwa odpowiedzi i dostarczenia dowodów przemawiających przeciwko takiemu uznaniu lub, w stosownych przypadkach, przedstawienia planu działania na rzecz poprawy oraz środków już podjętych w celu naprawy sytuacji.

Komisja powinna wyznaczyć danym państwom trzecim odpowiedni czas na przedstawienie odpowiedzi na powiadomienie, a także wystarczający czas na naprawę sytuacji.

Państwo trzecie może zostać uznane za niewspółpracujące państwo trzecie, jeżeli nie wypełnia obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

EUR-Lex Access to European Union law

W odniesieniu do tych państw mają zastosowanie między innymi środki określone w art. Komisja odbyła kolejną wizytę na Filipinach w celu skontrolowania działań podjętych podczas pierwszej wizyty.

Przedkładając to oświadczenie, władze Filipin przekazały Komisji aktualne informacje na temat postępów w zakresie planu działania w celu rozwiązania kwestii połowów NNN i przekazały projekt krajowego planu działania w zakresie połowów NNN oraz wstępne projekty ustaw do zmiany prawa w dziedzinie rybołówstwa. Komisja otrzymała od władz Filipin informacje o podpisaniu dekretu w sprawie przyjęcia krajowego planu działań w odniesieniu do połowów NNN.

Ponadto władze przekazały Komisji protokół ustaleń podpisany dnia 9 grudnia r. Komisja otrzymała oświadczenie zawierające w szczególności opis krajowego planu działania dotyczącego połowów NNN, nowy projekt zmiany ustawy o rybołówstwie oraz projekt rozporządzenia dotyczącego identyfikowalności.

Projekt ustawy o rybołówstwie został złożony w Senacie Filipin oraz w Izbie Reprezentantów. Filipiny przekazały dodatkowe informacje w dniach 25 marca r. Uzyskano faktycznie znaczne postępy w odniesieniu do głównych wyzwań stwierdzonych w System handlu Filipinskim wizyty na miejscu. Jednak nadal istnieje szereg niedociągnięć, z którymi nie uporano się w pełni. Filipiny są również współpracującym podmiotem niebędącym członkiem Komisji ds. Filipiny ratyfikowały Konwencję Narodów Zjednoczonych z r.

Do celów tego przeglądu Komisja uwzględniła elementy wymienione w art. Powtarzające się przypadki prowadzenia przez statki połowów NNN oraz przepływów handlowych produktów pochodzących z połowów NNN art.

Portal Promocji Eksportu

Wynika to z problemów systemowych osłabiających możliwość śledzenia połowów przez władze Filipin ze względu na brak dostępnych oficjalnych informacji na temat ryb wyładowanych, przywożonych lub przetwarzanych. Główne elementy stanowiące System handlu Filipinskim oceny Komisji podsumowano poniżej. Zgodnie z informacjami przekazanymi Komisji podczas pierwszej wizyty w r. Rybacy uprawiający tradycyjne rybołówstwo łodziowe nie działają w wodach poza jurysdykcją krajową i ich połowy są przynajmniej częściowo wywożone do UE.

Filipiny posiadają System handlu Filipinskim flotę dalekomorską, w której skład wchodzi, według danych z marca r. Jednostki filipińskie poławiają głównie tuńczyka. Coroczne dane dotyczące połowów tuńczyka przedstawiane przez Filipiny obejmują całość połowów tuńczyka błękitnopłetwego wyładowanych w portach Filipin, niezależnie od tego, gdzie zostały one złowione, i nie wprowadzają rozróżnienia tych połowów według miejsca pochodzenia lub bandery statku dokonującego połowu.

Stwarza to wątpliwości co do możliwości skutecznego śledzenia tych połowów, jak zostanie wyjaśnione w motywach Według informacji dostarczonych podczas spotkania w dniu 5 marca r. Do tej pory tylko dwa statki rybackie prowadzą działalność na Wyspach Salomona. Ponadto od marca r. Jedynymi zagranicznymi czarterowanymi statkami rybackimi są statki do przewozu ryb i działają one jedynie w obszarze WCPFC. Faktycznie zagraniczne statki nie są obecnie upoważnione do dokonywania połowów w wyłącznej strefie ekonomicznej Filipin.

Podobnie kodeks odpowiedzialnego rybołówstwa FAO, zwłaszcza w art. W art. W tym względzie należy przypomnieć, że Korea została powiadomiona przez Komisję w dniu 26 listopada r. Ryby pochodzą również z filipińskich przedsiębiorstw rybackich działających w Papui-Nowej Gwinei 5.

Opcje handlu na indyjskim rynku akcji Codzienne strategie handlowe dla MCX

W tym względzie należy System handlu Filipinskim, że Kiribati i Vanuatu oraz Sfederowane Stany Mikronezji nie mogą eksportować produktów rybołówstwa do Unii Europejskiej, ponieważ ich powiadomienia państwa bandery zgodnie z art. Jednakże Filipiny nie wdrażają systemu identyfikowalności niezbędnego do uniknięcia dokonywania przez nie przywozu i powrotnego wywozu surowców i produktów rybnych z krajów niezgłoszonych i krajów uznanych za niewspółpracujące do UE. Funkcjonujący system identyfikowalności byłby rzeczywiście niezbędny od momentu wyładunku do wywozu lub od momentu przywozu System handlu Filipinskim późniejszego wywozu.

Jednakże system taki nie istnieje na Filipinach i brak kontroli oraz monitorowania działalności połowowej, w szczególności wyładunku, niewystarczająca liczba inspekcji na morzu i w portach oraz brak kontroli dzienników połowowych sprawiają, że produkty z połowów NNN mogą mieć łatwy dostęp do Filipin i rynku UE. Ponadto jest powszechną praktyką biznesową, że ryby pochodzące ze statków pod banderą filipińską są poławiane w wodach państw trzecich, a następnie albo wyładowywane w państwach trzecich do dalszego przetwarzania, albo przeładowywane na wodach państw trzecich, a następnie wysyłane do dalszego przetwarzania w innym państwie.

W związku z tym poza wodami Filipin odbywa się wiele ryzykownych transakcji.

Od organów Filipin oczekuje się, że będą ponosić pełną odpowiedzialność za statki filipińskie zgodnie z art. Jednakże Filipiny nie wdrażają żadnych środków niezbędnych do zapewnienia, że właściwe organy będą kontrolować prawdziwość informacji i śledzić transakcje w związku z działalnością statków filipińskich. Niemniej jednak Filipiny nie mają dostępu operacyjnego do niezbędnych informacji na temat pozycji lub działalności niektórych ze swoich statków prowadzących działalność na wodach państw trzecich, takich jak Papua-Nowa Gwinea.

Osłabia to zdolność Filipin do przyjęcia pełnej odpowiedzialności jako państwa bandery w zakresie prawidłowego wydawania świadectw połowowych. Bardziej szczegółowa analiza problemów związanych z monitorowaniem, kontrolą i nadzorem została przeprowadzona w części 3.

Sprawdzanie opcji na akcje Opcje handlu Jak wymieniac czas w dochodach

W celu zapewnienia pełnej wiarygodności treść takiego dokumentu w odniesieniu do ilości złowionych ryb i gatunków musi być kontrolowana i potwierdzana przez niezależny organ; oparcie się na danych liczbowych dostarczanych przez przedsiębiorstwo, jak to się często dzieje na Filipinach, nie wystarcza. Ponadto w celu skutecznego monitorowania działalności połowowej wypełnianie deklaracji System handlu Filipinskim powinno być obowiązkowe dla statków rybackich, niezależnie od miejsca wyładunku ich połowów, przy czym obecnie jest to wymóg jedynie w przypadku wyładunków na Filipinach.

Władze Filipin nie wdrożyły żadnego spójnego zestawu środków do kontroli dokumentacji wyładunków lub przeładunków odbywających się w Jak inwestowac za pomoca bitkoiny trzecich.

W odniesieniu do połowów pochodzących z Papui-Nowej Gwinei Komisja stwierdziła podczas pierwszej wizyty na Filipinach w r. Zastosowanie COLD, swoistej deklaracji wyładunkowej, jest obowiązkowe jedynie w odniesieniu do statków dokonujących wyładunku w określonym porcie na Filipinach; wyklucza to stosowanie rozporządzenia nr wobec wyładunków dokonywanych przez statki pod banderą filipińską w innych państwach, co jest zjawiskiem powszechnym.

Handel Linc Display, Inc.

Problem polega na tym, że świadectwo wyładunku obejmuje informacje o statkach łowczych, nawet jeśli połowy wyładowywane są przez przewoźników.

W związku z tym inspektorzy mogą potwierdzać wyładunki statków rybackich będących nadal na morzu bez żadnych informacji dotyczących działalności połowowej.

Obecny system świadectw wyładunku nie zapewnia również wystarczającej identyfikacji, ponieważ nie wiąże ze sobą wszystkich dostępnych i istotnych informacji, takich jak dane dotyczące statku dokonującego wyładunku i zakładu przetwórczego, dla którego połowy są przeznaczone. Władze wyjaśniły, że z powodu braku zasobów obecność rządowego agenta reprezentującego właściwy organ jest podczas wyładunków rzadkością.

W związku z tym w przypadku nieobecności oficjalnego przedstawiciela władz przy wypełnianiu raportu połowowego na jeden statek rybacki może zostać zadeklarowanych System handlu Filipinskim wyładunków, w których pomieszane zostaną połowy prowadzone przez statki zarejestrowane i posiadające licencje połowowe z połowami tradycyjnego rybołówstwa łodziowego prowadzonego przez jednostki nieposiadające licencji i niezarejestrowane.

Jest to problematyczne, ponieważ raporty te są jednym z głównych dokumentów wykorzystywanych do wystawiania uproszczonych świadectw połowowych. Filipinom nie udało się opracować spójnego systemu kontroli w celu dokonania przeglądu procedur identyfikacyjnych stosowanych przez przedsiębiorstwa.

Relacje gospodarcze z UE Unia Europejska jest jednym z głównych partnerów gospodarczych Filipin, zarówno w zakresie współpracy handlowej, inwestycyjnej jak i rozwojowej. Eksport do UE jest zdominowany przez produkty elektroniczne.

Na przykład pomimo dużej liczby dokumentów wymaganych przed zatwierdzeniem świadectwa połowowego standardowego i uproszczonego BFAR nie ma możliwości zbadania, czy masa wskazana w świadectwie połowowym jest prawidłowa, gdyż organ ten nie przeprowadza żadnych kontroli wewnątrz zakładów. W związku z tym zatwierdzenie świadectwa połowowego może zostać zakwalifikowane jako "dokonywane na ślepo", a ryzyko, że połowy NNN są kierowane do wywozu, jest realne. W przypadku tuńczyka w puszkach nie jest to możliwe, ponieważ niektóre części tusz ryb muszą zostać odrzucone, System handlu Filipinskim może wskazywać na ewentualne wprowadzenie produktów pochodzących z połowów NNN do produkcji i wywozu.

W przypadku braku bazy danych lub systemu elektronicznego nie ma kontroli nad tymi numerami, co stanowi pewne ryzyko nieuprawnionego stosowania tego samego numeru do różnych dostaw.

15 krajów podpisało największą na świecie umowę o wolnym handlu

Dostęp produktów rybołówstwa do rynku Filipin jest możliwy dzięki transportowcom i, ze względu na niedociągnięcia w kontroli System handlu Filipinskim identyfikowalności wyładunków wyjaśnione w motywie 49, istnieje ryzyko przywozu na Filipiny ryb pochodzących z połowów NNN. Przeładunki są szeroko rozpowszechnione, ponieważ większość działalności połowowej floty handlowej, z wyjątkiem dużych taklowców działających w obszarze IOTC, jest obsługiwana przez jednostki transportowe, które dokonują załadunku ryb ze statków rybackich, zwanych łowczymi, i dostarczają je do portu lub zakładu przetwórczego.

Ograniczony udział statków patrolowych, ograniczony zakres obecności obserwatorów na statkach z wyjątkiem okresu zakazu stosowania urządzeń powodujących koncentrację ryb, np. Istnieją również niedociągnięcia w kontroli rybołówstwa metodami tradycyjnymi, takie jak ograniczona kontrola przy wyładunku i ograniczony System handlu Filipinskim na morzu. Ponadto system licencji nie został jeszcze wdrożony we wszystkich gminach.

W piśmie z dnia 25 lutego br. Filipiny przedstawiły rozporządzenie w sprawie identyfikowalności. Do chwili obecnej Komisja nie zaobserwowała jednak żadnych konkretnych postępów w zakresie identyfikowalności.

Ograniczona kontrola nad działaniami na morzu połowami i przeładunkiem dodatkowo nasila problemu, System handlu Filipinskim zostanie przeanalizowane w motywach w części 3. Wyżywienia i Rolnictwa FAO kodeks postępowania FAO zaleca przejrzystość przepisów w zakresie System handlu Filipinskim i ich opracowania, jak również odpowiednich procesów politycznych i procesów podejmowania decyzji oraz zarządzania art.

1- 2- 3 system handlowy System handlu MT4.

Kodeks zawiera normy i zasady mające zastosowanie do ochrony, zarządzania i rozwoju wszystkich form rybołówstwa i obejmuje również, między innymi, połowy, przetwórstwo i wprowadzanie do obrotu ryb i produktów rybołówstwa, działalność połowową i badania naukowe w dziedzinie rybołówstwa. W kodeksie postępowania FAO, w art. Jak stwierdzono podczas pierwszej wizyty przedstawicieli Komisji, która odbyła się w r. Istnieje problem niezgodności liczby statków zarejestrowanych przez MARINA oraz dwa organy wydające zezwolenia Ministerstwo Rolnictwa BFAR i jednostki władz lokalnych ; nie ma również jest binarnym bezpieczenstwem robota współpracy między tymi podmiotami.

Ponadto Komisja stwierdziła w czasie wizyty, że istnieją również niedociągnięcia w zakresie zarządzania licencjami połowowymi, ponieważ liczby dotyczące wydanych licencji i dane rejestrowane przez organy są niekompletne.

Na Filipinach zaobserwowano jednak duże rozbieżności między liczbą zarejestrowanych statków rybackich prowadzących działalność komercyjną a liczbą statków, którym wydano licencje w tym kraju.

20x11 opening FOOD METAL DETECTOR with conveyor belt, Y4369

W związku z tym baza danych zarządzana przez MARINA nie jest aktualizowana, ponieważ jest więcej licencjonowanych statków rybackich niż statków zarejestrowanych, co w rzeczywistości jest niemożliwe. Włączanie łodzi tradycyjnych i statków uprawiających działalność komercyjną do tej samej bazy danych nie jest właściwe, biorąc pod uwagę, że jednostki władz lokalnych nie przesyłają regularnie dokładnych danych.

W rezultacie łączna liczba jest nieprawidłowa. Prowadzi to do wniosku, że rejestr jest nieaktualny. Brak wiarygodnych i kompletnych informacji na temat rejestracji System handlu Filipinskim oraz licencji wpływa bezpośrednio na możliwość wydawania prawidłowych świadectw połowowych. Niewypełnienie obowiązku współpracy i egzekwowania prawa art. Mimo że współpraca jest niewystarczająca, Filipiny nadal pozwalają, aby statki pływające pod ich banderą prowadziły połowy na wodach państw trzecich i, co za tym idzie, nie System handlu Filipinskim przyjąć na siebie pełnej odpowiedzialności jako państwo bandery w kwestii działalności swoich statków poza swoimi wodami oraz prawdziwości informacji przy zatwierdzaniu świadectw połowowych.

W punkcie 24 MPD NNN zaleca się państwom bandery, aby zapewniły kompleksowe i skuteczne monitorowanie, kontrolę i nadzór połowów, przez miejsca wyładunku aż do ostatecznego miejsca przeznaczenia, w tym poprzez wdrożenie systemu monitorowania statków VMS zgodnie z właściwymi krajowymi, regionalnymi i międzynarodowymi normami.

Wideokonferencja z polską placówką dyplomatyczną na Filipinach

Obejmuje to wymóg posiadania VMS przez statki objęte jurysdykcją danego państwa bandery. Obejmuje to również obowiązek regularnego dostarczania informacji na temat połowów z dzienników połowowych. W odniesieniu do tej kwestii w czasie pierwszej wizyty na Filipinach w styczniu r. Komisja stwierdziła, że w tym kraju odbywa się to jedynie w momencie odnowienia licencji, dokonywanego co trzy lata. Jak przedstawiono poniżej, Filipiny nie wypełniły zobowiązań wynikających z System handlu Filipinskim Narodów Zjednoczonych o prawie morza i nie brały pod uwagę zaleceń zawartych w MPD NNN, w szczególności w odniesieniu do swoich kontroli nad własną flotą oraz przyjętych i stosowanych środków monitorowania, kontroli i nadzoru.

Sytuacja ta potwierdza tezę, że w porównaniu z wielkością działalności połowowej w wodach pozostających pod jurysdykcją Filipin kraj ten nie dysponuje wystarczającymi zdolnościami egzekwowania prawa, pomimo przewidzianego w r. Komisja uważa, że ten brak środków do interweniowania na morzu zagraża wszelkim wysiłkom na rzecz egzekwowania prawa.

Na mocy rozporządzenia wymaga się, aby VMS był stosowany wobec wszystkich licencjonowanych statków pod banderą Filipin upoważnionych przez BFAR do prowadzenia działań na pełnym morzu, jak również do tych statków rybackich, które korzystają z prawa dostępu do połowów w wyłącznych strefach ekonomicznych innych państw.

Opcja binarna Bisney Indonezja Ustawienia strategiczne ICH

Jak przewidziano w rozporządzeniu, wymogi dotyczące VMS będą najpierw stosowane w odniesieniu do wszystkich statków pod banderą Filipin upoważnionych do prowadzenia połowów tuńczyka na pełnym morzu lub korzystających z prawa dostępu do połowów w wyłącznych strefach ekonomicznych innych państw.